Czasy saskie

Kryzys polityczny Rzeczpospolitej Polskiej za czasów saskich naznaczony był ciągłymi zerwaniami sejmów (zwłaszcza za panowania Augusta III), przerwami w elekcjach (Stanisław Leszczyński wymiennie z Augustem II - 1704-1709 i Augustem III - 1733 - 1736) oraz - wynikłymi z powodu braku silnej władzy królewskiej - konfederacjami i rokoszami wiecznie niezadowolonej, skorej do wykłócania się o więcej szlachty, a także wzrostem wpływów magnaterii, chętnej do układów z obcymi mocarstwami i dbającej jedynie o własny status społeczny. Jakkolwiek długo trwałaby analiza "bilansu czasów saskich", końcowym jej wnioskiem zawsze stanie się werdykt przemawiający na niekorzyść polskich władców w omawianym okresie, toteż nie należy się dziwić, iż wymienia się tutaj wiele negatywów oraz bardzo mało pozytywów. Plusem czasów saskich było powolne odradzanie się kulturalne kraju. Działo się to jednak niszowo i nie miało wpływu na ogół zasad. Mecenasem z prawdziwego zdarzenia był dopiero Stanisław August Poniatowski. Czasy saskie to czasy zdecydowanie złe.

Czasy saskie .