Postanowienia Sejmu niemego
Aby nie dopuścić do zbytniego zbliżenia pomiędzy krajem saskim a Rzeczpospolitą, zatwierdzono na sejmie niemym w 1717 roku między pozycjami spornymi unię personalną (ze wspólnym monarchą - Augustem II na czele), a nie pozwolono już na np. unię realną, która umożliwiłaby bliższą współpracę - zarówno militarną, gospodarczą, jak i reformatorską w pozostałych dziedzinach. Na mocy postanowień sejmu urzędnicy polscy i litewscy nie mogli ingerować w sprawy wewnętrzne państwa saskiego, podobnie ministrowie sascy - nie mieli nic do powiedzenia w ramach polityki wewnętrznej Rzeczpospolitej. Ponadto ograniczono kompetencje naszych hetmanów - nie pozwolono im na pobieranie podatków na armię oraz ustalanie wielkości sił militarnych, a także na dobrowolne wykorzystanie wojska, którego zresztą liczebność maksymalną ustalono na 24 tysiące (dla porównania - armia rosyjska liczyła około 100 tysięcy, tak jak i armia pruska). Oprócz tego kazano Augustowi II wycofać swoje oddziały do Saksonii. Własne widzimisię Rosji dotyczyło również polskiej skarbowości - budżet Rzeczypospolitej uchwalono na 10 mln złotych. Czasy saskie coraz bardziej ukazują się we właściwym sobie świetle
dobra pożyczka książki Czasy saskie .