Złota wolność Jednym z najważniejszych pojęć czasów saskich jest niewątpliwie "złota wolność", czyli przekonanie polskiej szlachty o tym, że jej kraj posiada najwspanialsze na świecie prawodawstwo - przekonanie to zrodzone było z racji funkcjonowania sejmików w poszczególnych województwach na rzecz zaspokajania potrzeb szlachty, a nie na rzecz dobra państwa. W istocie sytuacja ta doprowadziła do poważnej patologii w polskiej armii, która - po reformach sejmu niemego w 1717 roku - liczyła zaledwie 12 tysięcy żołnierzy, ponieważ większość spośród przedstawicieli szlachty uważała, iż kraj nie będący militarną potęgą ujdzie uwadze zapędom politycznym (terytorialnym) sąsiadów i bez problemu obroni swą suwerenność (podatki na wojsko pobierane od najwyższych stanów społecznych były bardzo niskie). "Złota wolność" to jeden z najbardziej fatalnych związków frazeologicznych w historii polskiej, a ściślej - pojęcie charakteryzujące główną przyczynę schyłku Rzeczypospolitej za czasów saskich. Brak ochoty na reformy to stagnacja na standardzie spaczenia.

Czasy saskie .